• Nog maar een kleine maand geleden gingen we ons opmaken voor de beslissende fase van de competities. Een fase waarin de prijzen worden verdeeld, promoties zijn te verdienen, degradaties nog kunnen worden voorkomen en waarin ook een aantal leuke toernooien stonden gepland.

    Een fase in het seizoen waarin het ook wat lekkerder weer wordt na alle wind en regen van de achter ons liggende winter, of eigenlijk was het één lange herfst, en waarin onze horeca topomzetten kan gaan draaien. Wat zag de nabije toekomst er leuk en verwachtingsvol uit.

    Maar toen kwam het coronavirus dat razendsnel om zich heen greep en ons leven compleet zou veranderen. Vooral voor de, gelukkig nog redelijk beperkte, groep mensen die besmet raakte met het virus en ziek werden waarvan sommigen zo ernstig dat ziekenhuisopname en zelfs ic-behandeling noodzakelijk bleek. En helaas blijkt in te veel gevallen ook dat nog niet voldoende met overlijden tot gevolg. Vooral voor deze mensen is dit tijdperk een hele nare periode en ik wens allen die op deze manier door het virus zijn getroffen heel veel sterkte toe.

    Maar corona raakt ons allemaal door de maatregelen die zijn genomen door de overheid om de verspreiding zo snel mogelijk een halt toe te roepen. Scholen, verenigingen, horeca en veel andere winkels gesloten, beperkte bewegingsvrijheid, geen gezellige verjaardagen of andere feestjes, geen bezoek aan ouders/grootouders/kinderen en kleinkinderen, ouders van schoolgaande kinderen krijgen een dubbelfunctie. Naast het thuis werken moet nu ook voor het onderwijs gezorgd worden. En dat alles met 1,5 meter tussenruimte en vooral veel, heel veel binnen blijven. Social distancing heet dat of zoals onze premier het noemt een “intelligente lockdown”.

    En daar hebben we natuurlijk allemaal last van, ieder op zijn eigen manier. Voor mij persoonlijk is het vooral moeilijk dat het contact met de kleinkinderen zich nu beperkt tot videobellen en facetimen en dat een knuffel en een partijtje stoeien met die apen nu even niet meer kan.

    Maar we houden vol, zeker tot en met 28 april.

    Natuurlijk wordt ook de vereniging hard geraakt. Niet alleen doordat we onze zo geliefde hobby niet meer kunnen uitoefenen en de mooie fase in het seizoen zelfs geen kans krijgt om aan te breken maar abrupt tot een einde komt, maar vooral omdat de mooie vooruitzichten op drukke maanden op ons sportpark en daarmee gepaard gaande flinke omzetten in de horeca in een klap volledig wegvallen.

    Met name dat raakt de vereniging keihard. Een enorme uitdaging voor het bestuur en de penningmeester in het bijzonder om onder deze omstandigheden de vereniging overeind te houden.

    Steeds maar weer prognoses maken op de kennis van de dag om te kijken of we kunnen overleven. Goed de berichtgeving in de gaten houden omtrent maatregelen van de overheid die wellicht ook van toepassing kunnen zijn op onze verenging en voor enige verlichting kunnen zorgen. Afspraken maken om financiële verplichtingen voor ons uit te schuiven of zelfs te stoppen. Zo hebben we als bestuur helaas moeten besluiten om de onkostenvergoedingen aan vrijwilligers vanaf 15 maart niet meer uit te betalen. Maar zelfs dan blijft het een enorme uitdaging om de eindjes aan elkaar te knopen.

    En natuurlijk betekent dit ook iets voor onze leden. Naast alle andere beperkingen door de maatregelen is het gewoon heel vervelend dat er niet gevoetbald en getraind mag worden en dat totdat het nieuwe seizoen aanbreekt. Het is ook volstrekt logisch dat leden zich dan ook afvragen of dan niet een deel van de contributie kan worden teruggegeven. En die vraag begrijp ik maar al te goed, maar gelet op de enorme financiële klap die de vereniging krijgt te verwerken kan dat helaas niet aan de orde zijn. Natuurlijk, de kosten van de vereniging zullen hier en daar best iets lager worden, al zal dat niet veel zijn daar de meeste kosten voor de vereniging vast zijn, maar dat staat in geen enkele verhouding tot de inkomsten die sinds 15 maart wegvallen.

    We zullen deze ellende samen moeten dragen en met elkaar weer de energie en motivatie moeten vinden om straks na dit Corona tijdperk, laten we hopen dat dit ergens in augustus is, weer vol overgave te beginnen aan een nieuw seizoen.

    Ik wens jullie allen heel veel sterkte in de moeilijke weken die nog komen gaan, blijf gezond, op 1,5 meter en blijf op elkaar letten. Nog even volhouden.

    Met vriendelijke groet

    Alex van Baarle (Penningmeester)